Nowa trasa, oddalona od siedzib ludzkich, stwarzała inne trudności: 100-milowy odcinek od Cimarron do Arkansas pozbawiony był jakichkolwiek źródeł wody! Przy normalnym tempie podróży potrzeba by 8 dni, aby stado TL pokonało 100 mil.

Każdego popołudnia około piątej stado zbliżało się do miejsca obranego przez Arnetta na nocny spoczynek. Sygnalizował to miejsce machając powoli kapeluszem ponad głową; boczni jeźdźcy nakierowywali stado w jego stronę. Jednocześnie kucharz rozpoczynał szykowanie kolacji. Zadziwiająco dużo opału znaleźć można było na tych pustych z pozoru równinach.

[..]A był to dopiero początek kłopotów. Kilka nocy później, gdy Fletcher pełnił wartę ze swym partnerem, zsiedli na chwilę z koni, by ogrzać się nieco przy ognisku. Nagle stado zerwało się na równe nogi i popędziło przed siebie; spłoszone byki przebiegły tak blisko dębu, za którym przycupnęli dwaj kowboje, że ich rogi zdarły korę z drzewa.

Przepędzanie bydła na dalekie odległości to unikalne i trwające dość krótko na przestrzeni lat zjawisko. Było to największe i najtrudniejsze wyzwanie dla kowboja Starego Zachodu, dające możliwość pokazania wszystkich swych umiejętności.

Barak kuchenny był na ranczu prywatnym królestwem rządzonym przez kłótliwego autokratę. Stały kucharz dysponował większą władzą niż kucharze wędrowni, wynajmujący się do spędów i na szlaku.

Najbardziej sławna dziewczyna występująca w Wild West Shows nie miała wiele wspólnego z obrazem kowbojki.

Westarn pleasure jest osobliwym zjawiskiem. Niektórzy, przyglądając się zawodom rozgrywanym na najwyższym poziomie, stwierdzają, że konie wyglądają i poruszają się lepiej niż kiedykolwiek. Inni, patrząc na występy w trakcie tych samych zawodów, spostrzegają że chody koni wykonywane są nadzwyczajnie wolno a same zwierzęta kroczą w nienaturalnej pozie. Z jakich przyczyn bierze się taka różnica poglądów?

Pierwsze konie rasy American Quarter Horse przybyły na Stary Kontynent z USA i Kanady na początku lat 70. O dynamicznym rozwoju hodowli tych koni oraz o rozwoju westernu sportowego niech świadczy fakt, że 30 lat później mamy w Europie ponad 50 000 zarejestrowanych quarterów. Bez przedstawicieli tej rasy nie byłoby mowy o western ridingu – wystarczy prześledzić listę koni startujących na każdych poważnych zawodach westernu sportowego, by przekonać się o dominacji rasy American Quarter Horse.

....Ukształtowany pod koniec XIX w. typ bohatera Zachodu reprezentował mocnego człowieka ,znakomicie znającego się na wszystkim, którym mógł być traper, kowboj, poszukiwacz złota i przygód, ale także odkrywca nowych szlaków i terytoriów czy żołnierz, broniący osadników i ich , „praw” do ziemi. Bohaterem tym był człowiek silny, często stojący poza społeczeństwem, niepodporządkowujący się jego prawom i normom moralnym, uosabiający wszystkie siły natury..

...bohater Pogranicza to półczłowiek i półbóg. Przypisywano mu cechy boskie, gdyż realizował rzeczy niemożliwe, dokonywał tego, czego nie potrafili dokonać inni, zaś jako człowiek zmieniał ziemię, zagospodarowując ją.. Dzikus a zarazem człowiek wprowadzający na te ziemie cywilizację: przestępca i człowiek tworzący prawo; gwałtowny, brutalny dla przeciwników, ale łagodny i rycerski w stosunku do kobiet, obrońca płci pięknej i dzieci...

Przez wiele lat istnienia NRHA do rozwoju reiningu przyczyniło się wiele osób i koni. Aby upamiętnić ich wkład w rozwój tej konkurencji, w 1986 r. utworzono Hall of Fame, czyli galerię sław, którą można zwiedzać w siedzibie NRHA w Oklahoma City.

National Reining Horse Association (NRHA) jest organizacją zajmującą się promocją jednej z koronnych konkurencji western riding, którą jest reining. Reining to odpowiednik klasycznego ujeżdżenia. Celem taj konkurencji jest zaprezentowanie umiejętności konia i jego zrozumienia z jeźdźcem.

Z jednej strony skąpo ubrane, zwinnie przemieszczające się pomiędzy stołami w saloonach, pijące i śpiące z kowbojami, śpiewające i tańczące na scenach, które ze scenami teatralnymi niewiele miały wspólnego.

Dawno, dawno temu na świecie panował porządek. Wiadomo było, kto jest kowbojem, a kto Indianinem, i kto jest kto na Dzikim Zachodzie: Amerykanie kręcili westerny, Europejczycy je z wypiekami na twarzy oglądali. Ale nic nie trwa wiecznie.

Historia Jesse James'a rozpoczyna się w 1863, wtedy to poszedł na wojnę (walcząc po stronie Konfederatów), pod samozwańczym tytułem Pułkownika Quantrill (sadystyczny człowiek, który używa wojny jako wytłumaczenia za bestialskie zbrodnie).

Przed wojną James Hickok pracował jako woźnica i ochroniarz. Wstąpił do armii (Union army), gdzie zdobył przezwisko Wild Bill ( Dziki Bill ). W 1866 został zastępcą szeryfa Fortu Riley w Kansas. Poznał tam H.M. (Dr Livingstone) Stanley, i po kilku miesiącach powrócił do armii jako wywiadowca.

Kiedy bracia Daltonowie zginęli w Coffeyville (Kansas), człowiek o imieniu Bill Doolin wszedł na karty historii jako jeden z największych banitów. Syn farmera Hrabstwa Johnson w Arkansas ważył 150 funtów, miał kasztanowate włosy, niebieskie oczy, zakrzywiony nos i krzaczaste wąsy.